Svima nam je potrebna zakačka.

Neko kome se povjeravamo kad otkucavamo kao eksplozivna naprava.

Svima nam je potrebna zakačka.

Neko kome se povjeravamo kad otkucavamo kao eksplozivna naprava.

Zovem se Jovana Dulović.

Po zanimanju sam psiholog.

Zakačka posjeduje kofer za stvari koje se predugo guraju pod tepih.
Pozajmljuje glas za priče koje su planirane da se prećute.
Od bare pravi čisto more, jer zna da je bistrina jedino što vrijedi.
Umekšava more, za slučaj da se nekim nespretnim slučajem prekine let.
U džepovima krije džuboks.

Nikad ne kaže da je dosta.

Kome vjerujete?

Ti si moja zakačka.
Iza tebe se zaklanjam
kad otkucavam
kao eksplozivna naprava
kad ne želim da napadam
jer u tome i dalje nemam granica.
Za tebe se hvatam
kad s ivice proklizavam
kad se litica otkotrljava
kad se zemlja otvara.
Klasična zakačka.
Na tebe se oslanjam
da ćeš biti najblaža.
Od svih slabosti
ti si mi najdraža.
Na tebe sam ponosan.
Uvijek prisutni tračak nadanja.
Jedini način da sačuvam sebe
od sebe samoga.
Molim te
Ostani. Moja. Zakačka.

Ilustrujemo život